Sivil Toplum Haber Ajansı

Çatı örgütler, üyelerini temsil etmek için kurulur; ancak bazı yapılar zamanla üyelerinin iradesini taşıyan bir zemin olmaktan çıkıp, onların adına karar veren daha kapalı bir merkeze dönüşebiliyor. Katılımın daraldığı, istişarenin zayıfladığı, üyelerin ise çoğu zaman yalnızca sonuçtan haberdar olduğu yerde temsil gücü de doğal olarak aşınıyor. Dışarıdan güçlü görünen yapılar, içeride biriken güvensizliği, mesafeyi ve aidiyet kaybını uzun süre görünmez kılamaz. Çünkü tabanını yeterince duymayan her çatı örgüt, önce etkisini, sonra inandırıcılığını yıpratır. Sivil toplumda asıl mesele tam da budur: temsil yalnızca konuşmakla değil, gerçekten dinlemekle anlam kazanır.

Bu haftaki köşe yazısında Avukat Kerime Sağlamer, baro kurullarında şeffaflık ve eşitlik zayıfladığında yönetim gücünün üyeleri örtük biçimde dışlayabildiğini ve bunun kurumsal güveni aşındırdığını vurguluyor.

Yazıda, yerelde belediyelere veya kent konseylerine bağlı gençlik merkezleri ile gençlik yapılanmalarında çoğu zaman çoğulculuk yerine “yakınlık” ilişkilerinin belirleyici olduğuna dair eleştiriler yer aldı. “Kendinden olanı seçme” yaklaşımının gençlik alanını kapsayıcılıktan uzaklaştırdığı, ideolojik farklılıklar üzerinden ayrımcılığın gençleri bir araya getirmek yerine birbirinden uzaklaştırdığı savunuldu. Bu nedenle katılımın büyümediği, kutuplaşmanın ise arttığı ifade edildi.